*بیاکو توی وبش سرک میکشد*

اینجا رو ببین....*در های وبلاگ قدیمیش رو باز میکنه*... یادش بخیر اینجا چقدرخاطره داشتم و وب قبلیم هم همنیطور^^...حیف اون یکی رو حذف کردم...

بعد این همه مدت اومدم تا یه سری بزنم... و 68 تا نظر تایید نشده دارم...بعضیاش خوبن بعضیاش بد... اما دیگه مهم نیست چون من دیگه اینجا فعالیتی ندارم *روی گرد و خاک کانالش دست میکشه*من امسال20 سالم میشه... بزرگتر شدم... پخته تر شدم... کسایی هم که مخاطب این وبلاگ بودن همینطور... اینجا رو دوباره راه اندازی نمیکنم ولی حذف هم نمیکنم... نگهش میدارم... چون اینجا پر از خاطرست... اینجا پر از خاطرات و بچگی های من و مخاطبامه.... شاید الان خیلیاتون رو به خاطر نداشته باشم... شاید شما هم منو یادتون رفته باشه... دلیل خاصی هم برای گذاشتن این نوشته ندارم فقط... به گمونم دلم میخواد یه یادگاری و نشونه از خودم اینجا بزارم... که بگم هنوز هستم... بزرگ شدم... و اره هنوزم سونیک فن هستم... هنوز نقاشی میکشم و خیلی هم توش بهتر شدم...داستان؟ نه دیگه داستان نمینویسم چون میدونم اصول نویسندگی رو بلد نیستم یکم طول کشید تا اینو متوجه بشم :) *کتاب داستان نصفه نیمش رو مطلب توی نیلوبلاگ کتابخونه ی گرد و خاک گرفته میزاره* .... اما ممنونم از کسایی که وقت گذاشتن و کارامو دنبال کردن❤️ این واقعا ارزشمنده... این که یه روزی بخاطر شما صفحه ی اول گوگل بودم واقعا چیز کمی نیست